Yorkshire Terrier i dziecko

Nela89

No Asiu opis w 100% zgadzam się z nim. No u nas było łatwiej bo Filip od małego miał styczność z psami bo miał Husky ciocia miała jamnika i Dalmatyńczyka więc dla niego to było normalne że z pieskiem trzeba uważać. Co do Niki to on wiedział że mama z tatą będą mieli dla niego prezent i jak ją zobaczył to mówił tak : Mama ale z Niki trzeba uważać jak z Alankiem bo ona też jest dzidziusiem.

A Alanuś czasami złapie ją za ogonek ale nie ciągnie.

Co do zachowania Niki to słucha się Filipa i jak on mówi odejdź to ona wie że przesadziła z zabawą :) więc chyba jakoś sobie dają radę z życiem w jednym domku :D

Marlena

Przedstawię ten urywek artykuły, który mówi coś na temat Yorkshire Terrier i dziecko - cały znajdziecie klikając na poniższy link:

[b](...) " Charakter pozostaje w zdecydowanym kontraście z posturą i wyglądem fizycznym pieska. Yorki są bardzo przyjacielskie, kiedy już pokochają to są w stanie zrobić wszystko dla swojego właściciela. Niemniej, proces wychowawczy jest dość trudny i żmudny psy muszą poznać właściciela i przekonać się do szczerości jego intencji. Trwa to zazwyczaj kilka tygodni, a nawet miesięcy. Yorki mają dość trudny charakter częstokroć są agresywne wobec nowo poznanych osób i skore do gryzienia.

Bardzo łatwo je do siebie zrazić i sprawić, że więcej nam nie zaufają i za wszelką cenę będą bronić swojej przestrzeni prywatnej. Pomimo swojego niewinnego wyglądu, wcale nie są delikatne i spokojne zdarza się, że nie tolerują dzieci i nie mają żadnych oporów, aby je ugryźć. W związku z tym nie zaleca się, aby przebywały w towarzystwie dzieci i pozostawały bez opieki. Trudno utemperować Yorka i sprawić, że jego zachowanie będzie nienaganne. Wszelka tresura często kończy się niepowodzeniem, a my sami musimy przyzwyczaić się do niezależności i indywidualizmu psa."[/b]

[size=67] <a class="postlink" href="http://psy-pies.com/artykul/york-miniaturka,320.html">http://psy-pies.com/artykul/york-miniaturka,320.html</a> [/size]

Nela89

Marlenko zgodzę się ale czy to york czy inna rasa nie zawsze można im ufać. Więc wszystko zależy od charakteru i usposobienia psa :)

Marlena

Dokładnie, ze zależy od wychowanie i charakteru :)

dortch

Moja Wiktora nie przepada za dziećmi bardzo małymi moja siostra ma dwóch synów 2 i 4 latka i Wika jak ich widzi to od razu ucieka i sie chowa a młodszy przyzwyczajony do ich owczarków niemieckich (które wszystkie tarmoszenia znoszą) szuka Wiki i mówi "gdzie miał? miał!!!" :pies:

[usunięty]

Sonatka lubi dzieci

Xenia

Gucio toleruje dzieci do jakiegoś momentu. Kiedy przyjeżdża do nas mój siostrzeniec, Jaś, Gucio stara się nie wchodzić mu w drogę, ponieważ Jaś lubi mu dokuczać. Wtedy zaczyna się odgryzanie ze strony Gucia, a ze strony Jasia więcej dokuczania psiakowi :| Dlatego moim zdaniem, to zły pomysł kupowania szczeniaczka Yorka do małych dzieci.

monia_k88

U mnie synek i Toby doskonale sie dogaduja. Duzo zalezy tez od wychowania dziecka i psa, no i oczywiscie od temperamentu.

Jal oklepuje synkowi plecki to Tobisiek go broni i gryzie mnie po rekach. Jak synek placze Toby go pociesza, przytyla i lize po rekach. Zawsze rano Tobis biegnie przywitac sie z synkiem i wtula sie w niego. Razem sie bawia, a jak Toby ma dosc to przychodzi do mnie.

Ja jestem bardzo zadowolona.

Ale kazdy piesek tak jak i czlowiek maja rozne charaktery, moj Tobis jest jakby stworzony do dzieci. Trzeba tylko uwarzac podczas zabawy, bo wiadomo piesek uzywa zabkow

Asia_117

[quote="Xenia"]Dlatego moim zdaniem, to zły pomysł kupowania szczeniaczka Yorka do małych dzieci.[/quote]

U mnie są małe dzieci i się dogadują, ale mam na nich cały czas oko ;)

Na dzieci, żeby nie skrzywdziły pas, na psy, żeby czegos nie zrobiły dzieciom :)

U mnie Mateuszek to był od małego uczony, że jak ktoś jest mniejszy to trzeba na niego uważać i byc delikatnym - najpierw uważał na swoja koleżankę Julcię (Julcia miała półroku, a Mati półtora jak się poznali), później uważał na Kubusia, a nastepnie przyszła Punia, a jeszcze później były u mnie szczeniaczki po Puni - i tak Matiemu to zostało w głowie że "Tylko delikatnie się baw"

Kubuś z charakteru nie jest agrestwny - to taki mamuni słodki syneczek :serce: i jedyna agresja na jaką sobie pozwala to krzyczenie: "Sio Dancusiu" jak Dancer próbuje mu zwędzić jakiś smakołyk z ręki, albo "Kuby miejśće" jak Punia gdzieś się wpakuje, gdzie Kubusiek upatrzył sobie usiąść :okok:

[b]Gosiu[/b], na 100 % pies nie może byc dziecięcą zabawką/maskotką - więc pomysł kupna dla "dla dziecka" to tak jak piszesz, to pomysł niezbyt dobry :nono:

[b]Monika[/b] zgadzam się z Toba, że wszystko zależy od charakterów i wychowania - i piesków i dzieciaków :okok:

palina22

u mnie podobnie jak u Moniki i Asi Tofi kocha Kacpra zawsze go pociesza i przynosi zabawki zeby się z nim pobawić rano jest wielki buziak i przytulanki, pieszczoszki.Moj syn zawsze ciągną do piesków kotków i nawet jak miał 2 latka bardzo delikatnie obchodził się z małym kociakiem śmialiśmy się ze tatusiuje kotkowi :)

Xenia

No niestety często się spotykałam, że piesio zostaje zakupiony lub wzięty do nowego domu, bo dzieci chciały, a potem gdzieś szybko oddawany, gdyż dzieciom się znudziło. :( Dlatego nie jestem zwolennikiem czegoś takiego.

Ale również nie twierdzę, że zawsze musi tak być :). Tak jak powiedziała [b]Monika[/b], że bardzo dużo zależy od wychowania i charakteru. :)

gaya

[quote="Xenia"]No niestety często się spotykałam, że piesio zostaje zakupiony lub wzięty do nowego domu, bo dzieci chciały, a potem gdzieś szybko oddawany, gdyż dzieciom się znudziło. :([/quote]

święte słowa :okok: dlatego każde zwierze, jakie było w moim domu nabywałam dla siebie, bo ja go chciałam, a nigdy dla dzieci :)

ale i tu muszę przyznać, że nigdy nie miałam problemów między moimi zwierzaczkami (a były one różne) a synami, nawet jak chłopcy byli mali :) I popieram dziewczyny, podstawa to wychowanie w obie strony :)

monia_k88

Xeniu piszesz cala prawfe, nie ma czegos takiego, ze psa nabywa sie dla dziecka. Moim zdaniem trafniejsze sformulowanie to psa nabywa sie dla domu i wszyscy domownicy musza sie zajmowac. Zeby nie dochodzilo do sytuacjo to ty wyprowadzasz, nie to ty.

Rzecza jasna tez jest ze nie kupilam psa 4 latkowi tylko sobie ;)

palina22

zgadzam się z Wami w 100 % zwierzę to nie zabawka która można wrzucić w kąt jak się znudzi

tinka

Mój piesek bardzo lubi dzieci, jak gdzieś tylko usłyszy, to biegnie do nich i podskakuje żeby go wygłaskały :lol:

bellacullen1981

Jak Figaro do nas trafił, moje dzieci miały 10 i 4 lata. Starszemu synowi nie trzeba było nic tłumaczyć. Dziecko w jego wieku już powinno wiedzieć, że to nie żaden pluszak do ściskania, tylko żywe stworzenie, które czuje ból tak samo jak człowiek. Tłumaczyliśmy młodszemu, że nie wolno pieska ściskać, podnosić wysoko na rękach, ciągnąć za ogonek, łapki i uszka, pewnie, że czasami Mikołaj o tym zapomina. Po tylu miesiącach Figaro przyzwyczaił się do Mikołaja zaczepek i jak już ma na prawdę dosyć, potrafi się wkurzyć warczy, szczeka i doskakuje do niego, ale jeszcze nigdy go nie ugryzł, a Miko wie, że jak będzie ciągle psa denerwował, a ten go chapnie, to nie pies dostanie lanie tylko jemu się na dupsko oberwie, bo tak się nie robi. Czasami jak mówię do Mikołaja, mam wrażenie, że mówię do słupa soli. I ciągle słyszę "już mu nic nie będę robił"

Marlena

Mam bratanka dwuletniego i w domu 3 psiaki. Przyznam się, ze na początku bałam się kontaktu maluszka z moimi czworonogami. Niepotrzebnie. Mam mądra bratową i brata. Delikatnie i cierpliwie uczyli(pokazywali) jak ma maluch postępować z moimi mopami. Jej i brata cierpliwość zaowocowała. Maluch tylko je głaszcze, rzuca im piłeczkę i pluszaki i one i on maja przednią zabawę. Mały nie tarmosi ich, a one do niego lgną. Jak wychodzą, to mały płacze, tak chce być u nas, a psy po ich wyjściu siedzą pod drzwiami i piszczą. Tak, to prawda, wszystko zależy od wychowania.Inna sprawa jest na podwórku, czy w parku, jakoś nie wykazują zaufania do obcych dzieci i tego nie rozumiem. :bezradny:

Asia_117

Dziewczyny, ale mój Kubuś to numer zrobił :wysmiewacz:

Woła mnie: "Mamo, choć"

Ja się pytam: Co sie stało?

A Kubuś mówi: "Ganges nasikał"

Ja zajrzałam i faktyczne coś mokrego na podłodze...

Poszłam po ręcznik papierowy i okazało się, że to wcale nie nasikane i tylko moje dzieciątko napluło i rozmazało po podłodze...

Mówie to Kubuśka, że to nie Dancer nasikał, ale on napluł...

A Kubisiek w zaparte: "Nie , nie to Ganges - widziałem" ale po minie juz było widać, że chce mu się śmiać ;)

A ja tutaj Dancuśka niewinnego ochrzaniłam, że co on nie wie gdzie się skia :wysmiewacz: A Kubuś to jeszcze podpowiadał Dancerowi, że "na dworze się robi siku"

Takie to moje dziecko łobuzowate :lol:

d25

Tobi jak widzi dzieci to skacze do nich chce się bawić ale nigdy ale prze nigdy dziecka nie ugryzł i nie zaszczekał groźnie ... a już potrafi szczekać :D

Uwielbia zabawę z dziećmi bo czasem przyjeżdża koleżanka z dziećmi to bawią się ślicznie i jestem z tego dumna :D

mgordon

jestem nowa na forum, ale wspomne tylko, ze u nas 2 dzieci - 4 lata i 19m. labrador (4 i 1/2 roku) i od soboty york

« Poprzednia strona Następna strona »